Σάββατο, 22 Ιουλίου 2017

Η Αθήνα στα χρόνια της χολέρας


Ο Κόσμος της Αθήνας του 1854 και η επιδημία χολέρας:
Ο Στούρε Λιννέρ στο βιβλίο του : Μια Σουηδέζα στην Αθήνα του 19ου αιώνα, αναφέρεται και στο χρονικό διάστημα πριν την άφιξη της Φρεντρίκας Μπρέμερ στην Αθήνα, όταν η επιδημία χολέρας είχε απλώσει τα θανατηφόρα πέπλα της πάνω από την πόλη. Λέει, σχετικά:

Μερικά χρόνια πριν από εκείνη την περίοδο, τα αγγλικά και τα γαλλικά στρατεύματα που κατέλαβαν τον Πειραιά, έφεραν μαζί τους και τη χολέρα(Μάιος 1854). Οι κάτοικοι της πόλης έμειναν ανυπεράσπιστοι μπροστά στο διπλό κακό που τους βρήκε με τον ερχομό του κατακτητή.

Η χολέρα αφάνιζε τους ανθρώπους στο πέρασμά της. Εμβόλια δεν υπήρχαν τότε. (Στη Στοκχόλμη την ίδια περίπου εποχή οι μανάδες προσπαθούσαν να προστατέψουν τα παιδιά τους από την επιδημία, κρεμώντας τους γύρω από το λαιμό πάνινα σακκουλάκια με θειάφι, σκόρδο, φυλαχτά και παράξενα άλλα γιατροσόφια που τους έδιναν οι κομπογιαννίτες).

Όταν η επιδημία έφτασε στο χειρότερό της σημείο, πέθαιναν στην Αθήνα διακόσια πενήντα άτομα την ημέρα. Αν υπολογίσει κανείς, ότι ο πληθυσμός τότε δεν ήταν παρά τριάντα χιλιάδες, καταλαβαίνει το μέγεθος της καταστροφής. Συνολικά έχασαν τη ζωή τους δέκα τοις εκατό του πληθυσμού.

Εν τω μεταξύ, την εποχή που ήταν στην Αθήνα η Φρεντρίκα, ο πληθυσμός είχε ήδη ανέλθει στις πενήντα χιλιάδες κι αυτό ήταν σαν να ‘παιρνε νέα ανάσα η πόλη. Έδινε καινούργια ελπίδα. Η Φρεντρίκα μένει μ’ ευχαρίστηση ως αργά τα απογεύματα στην Ακρόπολη.

Κάτω, στην κοιλάδα στα πόδια του βράχου, ακούει τις χαρούμενες φωνές και τα τραγούδια των βοσκών και των μεροκαματιάρηδων , τα κουδουνίσματα των κοπαδιών, τους ήχους από τις ρόδες των αμαξιών, τις καμπάνες των εκκλησιών και τις σάλπιγγες των στρατοπέδων. Όλα αυτά έδιναν μια εικόνα “ενός ανείπωτα χαρούμενου κελαρύσματος ζωής” στην πόλη.


Απόσπασμα από το βιβλίο του Στούρε Λιννέρ: Μια Σουηδέζα στην Αθήνα του 19ου αιώνα, Εκδ. Παρασκήνιο, σ. σ. 86-85

Η φωτογραφία είναι από το pireorama.blogspot.gr


read more

Hang Son Doong(Βιετνάμ): στα άδυτα της μεγαλύτερης σπηλιάς του κόσμου

Ο Κόσμος των σπηλαίων εντυπωσιάζει με την ομορφιά που κρύβει στα σπλάγχνα του.

Το Hang Son Doong στο Βιετνάμ είναι το μεγαλύτερο σπήλαιο του κόσμου και το πιο δύσκολο να εξερευνηθεί, αφού δε μοιάζει με τίποτα απ’ όσα έχουν δει οι σπηλαιολόγοι μέχρι σήμερα.

Είναι τέτοιο το μέγεθος του, ώστε μόλις ένας από τους θαλάμους του έχει τουλάχιστον περισσότερο από 5 χιλιόμετρα μήκος, 660 μέτρα ύψος και 490 μέτρα πλάτος.

Το Hang Son Doong περιλαμβάνει ένα μικροκλίμα: Εχει δικό του ποταμό, ζούγκλα και ακτές.

Λόγω του μεγέθους και της ποικιλομορφίας της φύσης του, το μοναδικό αυτό σπήλαιο θα ήταν αδύνατο να καταγραφεί εύκολα.

Ετσι ο φωτογράφος Ράιαν Ντεμπούντ και η ομάδα του πέρασαν 10 ώρες μελετώντας το σπήλαιο με ένα τηλεκατευθυνόμενο ελικοπτεράκι (drone) το οποίο κατέγραψε εντυπωσιακές εικόνες.


Hang Son Doong from Ryan Deboodt on Vimeo.

Πηγή:pronews.gr
read more

Παρασκευή, 21 Ιουλίου 2017

Μην εγκαταλείψεις ποτέ τα όνειρά σου

Ο Κόσμος των ονείρων μας μπορεί να γίνει πραγματικότητα, αν δεν τον εγκαταλείψουμε:
Μην εγκαταλείψεις ποτέ τα όνειρά σου. Μην αφήσεις να τα καρπωθεί κάποιος άλλος, είναι δικά σου και μόνο δικά σου. Εσύ τα έπλασες μέρες και νύχτες, εσύ τα έκανες να μοιάζουν μεγάλα, λαμπρά, όμορφα.

Εσύ τα έφερες σ’ αυτό το μονοπάτι που βγάζει απ’ τα λόγια και οδηγεί στην πραγματοποίησή τους. Εσύ αξίζει να αισθανθείς τη νίκη ή την ήττα. Όποιο αποτέλεσμα κι αν έχουν σου ανήκει αυτή η εμπειρία. Μια εμπειρία που θα σε οδηγήσει στη γνώση, στο καλύτερο. Γιατί πάντα παίρνουμε μαθήματα κι απ’ τις επιτυχίες μας κι απ’ τις αποτυχίες μας. Κι απ’ αυτές γινόμαστε πιο δυνατοί, πιο σωστοί, πιο δίκαιοι. Αντλούμε ενέργεια για να πετύχουμε ξανά ή να πετύχουμε την επόμενη φορά.

Τίποτα δεν τελειώνει εδώ… Η ζωή συνεχίζεται… είτε έτσι, είτε αλλιώς. Κόψε τα νήματα της απαισιοδοξίας. Μπορείς, μπορείς πολλά παραπάνω απ’ αυτά που νομίζεις πως μπορείς. Κάνε τον κόσμο άνω-κάτω αν δεν σου αρέσει. Άλλαξε ό,τι σε χαλά. Κάν’ το τώρα. Ο χρόνος είναι μεγάλος αλήτης και γρήγορα φεύγει αφήνοντας στο πρόσωπο μας μόνο ρυτίδες, υπερφορτώνει την ψυχή με αναμνήσεις κι ανεξίτηλα σημάδια και πίσω δε γυρνά.

Μην εγκαταλείψεις για σένα μα και για όλους εκείνους που κάποτε εγκατέλειψαν τα όνειρά τους και μετά από χρόνια κοίταξαν στον καθρέφτη και μετάνιωσαν πικρά που δεν έγιναν αυτό που ήθελαν, που δεν κυνήγησαν την ευτυχία, το στόχο τους. Τους έχεις δει; Βγάζουν μια πίκρα, ένα παράπονο, μια σιωπή που τα λέει όλα. Αρκεί καμιά φορά μόνο να τους κοιτάξεις στα μάτια για να καταλάβεις πως κάτι τους ξέφυγε απ’ τη ζωή… κι αν τους μιλήσεις σου λένε “μην κάνεις κι εσύ το ίδιο λάθος, μην αφήσεις το όνειρο να είναι μόνο όνειρο”. Ζήσ’ το.
Πόπη Κλειδαρά

read more

Μέγαρα: οι άγνωστες "πυραμίδες" που δεσπόζουν στην περιοχή

Ο Κόσμος της αρχαιότητας μας οδηγεί στα Μέγαρα όπου δύο χωμάτινοι λόφοι ηλικίας εκατοντάδων χρόνων, που μοιάζουν με πυραμίδες, δεσπόζουν στην περιοχή με τη μυστηριώδη προέλευση και παρουσία τους:
Δύο χωμάτινοι λόφοι που μοιάζουν με αρχαίες πυραμίδες δεσπόζουν καταμεσής της πεδιάδας των Μεγάρων. Είναι γνωστοί ως «Κουρμουλοί» και σχηματίστηκαν πριν από εκατοντάδες χρόνια.

Έχουν ύψος 25 περίπου μέτρα κι απέχουν μεταξύ τους 30 μέτρα. Σε κοντινή απόσταση βρίσκεται κι ένας τρίτος χωμάτινος λόφος κωνικού σχήματος.

Έχουν διατυπωθεί διάφορες θεωρίες σχετικά με τη δημιουργία τους. Κατά μία εκδοχή πρόκειται για τύμβους που κρύβουν μέσα τάφους αρχαίων Μεγαρέων. Η άποψη αυτή υποστηρίζεται λόγω της αναφοράς του Παυσανία ότι το μνήμα του Καρός, του πρώτου βασιλιά των Μεγάρων ήταν ανάχωμα από γη.

Όπως ανέφερε ο περιηγητής: «Καθώς πηγαίνουμε από τα Μέγαρα στη Κόρινθο υπάρχουν και άλλοι τάφοι, καθώς και του αυλητή Σαμίου Τηλεφάνους· λένε, ότι τον τάφον αυτόν τον κατασκεύασε η Κλεοπάτρα, η κόρη του Φιλίππου, γιου του Αμύντα· υπάρχει και μνήμα του Καρός του γιου του Φορωνέως, το οποίο είναι καθ’ ολοκληρίαν ανάχωμα από γη».

Ο Καρ ήταν ο γιος του Φορωνέα, βασιλιά του Άργους και γενάρχη των Πελασγών. Ήταν ο άνθρωπος που καθιέρωσε τη λατρεία της Δήμητρας στα Μέγαρα και ίδρυσε ιερό προς τιμήν της πάνω στην ακρόπολη της πόλης.

Σύμφωνα με έναν τοπικό θρύλο, οι λόφοι δημιουργήθηκαν από σιτάρι στα πρώτα χριστιανικά χρόνια. Οι παλιότεροι κάτοικοι της περιοχής είχαν ακούσει την εξής ιστορία: Όταν οι πειρατές έκαναν επιθέσεις στα Μέγαρα, οι πολίτες εγκαταστάθηκαν στον κάμπο. Ωστόσο, είχαν μεγάλη έλλειψη αγαθών και υπέφεραν από την πείνα.

Τότε, ένας Μεγαρέας είδε στον ύπνο του ένα πνεύμα που του είπε να φτιάξει τρεις Κουρμουλούς και να αποθηκεύσει εκεί το σιτάρι που θα του χάριζε η γη, χωρίς να το αποκαλύψει σε κανέναν. Πράγματι, ο Μεγαρέας έφτιαξε τρία βουναλάκια με στάρι και σιγά σιγά η σοδειά αυξανόταν και οι λόφοι μεγάλωσαν. Ο Μεγαρέας βοηθούσε τους συμπολίτες του, χαρίζοντας του σιτάρι, αλλά το μυστικό αποκαλύφθηκε.

Η γυναίκα τον παρακολούθησε και είδε τους Κουρμουλούς. Όταν πέρασε μια πύλη και μπήκε μέσα στο ανάχωμα, οι λόφοι έγιναν χώμα και την έκλεισαν μέσα για πάντα.

Οι παραπάνω εικασίες δεν υποστηρίζονται από την αρχαιολογική έρευνα που έχει γίνει στην περιοχή. Τέλη του 19ου αιώνα και μέσα του 20ου αιώνα πραγματοποιήθηκαν αρχαιολογικές ανασκαφές στους Κουρμουλούς, οι οποίες δεν έφεραν στο φως ούτε αρχαία ούτε τάφους αρχαίων βασιλιάδων. Οι αρχαιολόγοι υποστηρίζουν ότι είναι ένα γεωλογικό φαινόμενο, τρεις φυσικοί γήλοφοι, που δημιουργήθηκαν πριν από πολλά χρόνια.


Πηγή: pronews.gr
read more

Πέμπτη, 20 Ιουλίου 2017

Η επιστροφή της Λευκής Κυρίας



Ο Κόσμος των θρύλων και ο Κόσμος των πνευμάτων αφήνουν το αποτύπωμά τους στη φύση, δημιουργώντας ένα περίεργο φαινόμενο σε ένα πάρκο στη Βρετανία:
Ένα φάντασμα σκορπάει τον τρόμο στο πάρκο Durand-Eastman, στο Ρότσεστερ της Βρετανίας, από το 19ο αιώνα. Τώρα, η απόκοσμη μορφή της «Λευκής Κυρίας» χαράχτηκε στον κορμό ενός δέντρου.

Είναι πολλές οι μαρτυρίες, στο πέρασμα των χρόνων, που αναφέρουν ότι έχουν δει τη «Λευκή Κυρία» ή «Κυρία της Λίμνης» να περιπλανιέται στο πάρκο ή να αναδύεται από τα νερά της λίμνης. Σύμφωνα με το θρύλο, η γυναίκα στοιχειώνει το πάρκο αναζητώντας την κόρη της, την οποία δολοφόνησε μια ομάδα κακοποιών. Σε άλλη εκδοχή της ιστορίας, η γυναίκα πέθανε από το μαράζι της για έναν χαμένο έρωτα ή αυτοκτόνησε.

Λόγω των συχνών εμφανίσεων του φαντάσματος, ο θρύλος πήρε δημοσιότητα και μάλιστα το 1988 έγινε ταινία, με τίτλο «Lady in White».


Τώρα, η μητέρα-φύση έδωσε στον κορμό ενός δέντρου που βρίσκεται μέσα στο πάρκο, ένα παράξενο σχήμα, που αν το δει κανείς από απόσταση, θυμίζει μια γυναίκα, με λευκό φόρεμα και χέρια απλωμένο, σαν μια αέρινη μορφή που θρηνεί. Η μορφή δημιουργήθηκε, όταν ένας ισχυρός άνεμος που έπληξε την περιοχή, έσκισε τον κορμό του δέντρου.

Η απόκοσμη σύμπτωση, όμως, με το θρύλο, κάνει ακόμα πιο ανατριχιαστική την αύρα του πάρκου και κάποιοι επισκέπτες λένε χαρακτηριστικά ότι, η «Λευκή Κυρία» επέστρεψε...

Πηγή: newsbomb.gr
read more

Κοκκινοπηλός: ένα απόκοσμο κόκκινο τοπίο στην Πρέβεζα

Ο Κόσμος της Φύσης για άλλη μια φορά μας εκπλήσσει, δημιουργώντας, στην περιοχή της Πρέβεζας, ένα μοναδικό γεωλογικό φαινόμενο, τους κόκκινους αμμόλοφους:
Στον Άγιο Γεώργιο της Πρέβεζας ένα μοναδικό τοπίο θυμίζει… άλλον πλανήτη. Οι αμμόλοφοι που υπάρχουν εδώ έχουν κατακόκκινο χρώμα, γεγονός στο οποίο οφείλεται η ονομασία “ερυθρά γη”.

Ο Κοκκινοπηλός είναι ένα μοναδικό γεωλογικό φαινόμενο της χώρας. Είναι περιοχή της Πρέβεζας, που βρίσκεται ανάμεσα στα χωριά Ριζοβούνι και Άγιος Γεώργιος. Το μοναδικό φαινόμενο συναντάται κυρίως στις χώρες του Μεσογείου όπου εδώ η βροχή και η αφρικανική σκόνη δημιούργησαν ένα μαγευτικό τοπίο από κόκκινους αμμόλοφους…

Βάσει γεωλογικών ερευνών από ανεξάρτητους ερευνητές και από το ΙΓΜΕ Πρέβεζας, το συγκρότημα λόφων Κοκκινοπηλός Πρέβεζας είναι ένα προϊστορικό καρστικό βύθισμα που πληρώθηκε από ερυθρές αργίλους σε ένα περιβάλλον παροδικών λιμνών (υγρές και ξηρές περίοδοι) με εσωτερική αποστράγγιση. Στην περιοχή έχουν εντοπιστεί ευρήματα της Παλαιολιθικής εποχής και της Εποχής του Χαλκού. Τη θέση διατρέχει υπόγεια ο αγωγός του ρωμαϊκού υδραγωγείου της Νικόπολης.

Σύμφωνα με ειδικούς, η «ερυθρά γη» (terra rossa), κοινώς κοκκινόχωμα, που υπάρχει στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες της νότιας Ευρώπης, όπως η Ισπανία και η Ιταλία, έφτασε στη νότια Ευρώπη με τη μορφή αφρικανικής σκόνης που μετέφεραν οι νότιοι άνεμοι και με προέλευση τις περιοχές της Σαχάρας και του Σαχέλ.


Πηγή: pronews.gr
read more

Τετάρτη, 19 Ιουλίου 2017

Η Αθήνα μιας άλλης εποχής


Ο Κόσμος της Αθήνας του χθες: όταν στην Αθήνα υπήρχαν φοινικόδεντρα και στους δρόμους κυκλοφορούσαν τραμ:
Η φωτογραφία τραβήχτηκε περίπου το 1925. Τότε που τα φοινικόδεντρα και άλλα φυτά κοσμούσαν τον κήπο του Πανεπιστημίου, της Βιβλιοθήκης και της Ακαδημίας Αθηνών.

Στο κέντρο, πίσω από τον κήπο διακρίνεται το Οφθαλμιατρείο, έργο του Τόμας Χάνσεν και του Λύσανδρου Καυταντζόγλου και ακριβώς από πίσω του φαίνεται ο Αγιος Διονύσιος των Καθολικών που σχεδιάστηκε από τον Γερμανό αρχιτέκτονα Λέο φον Κλέντσε αλλά τροποποιήθηκε από τον Καυτατζόγλου.

Στη φωτογραφία φαίνονται τα τραμ που κυκλοφορούσαν στον μήκους περίπου 1.200 μ. δρόμο εκείνη την εποχή. Τότε η Πανεπιστημίου ήταν διπλής κατεύθυνσης και παρέμεινε έτσι μέχρι την περίοδο λίγο μετά τον εμφύλιο πόλεμο.


Σήμερα η κίνηση των οχημάτων γίνεται με κατεύθυνση προς την Ομόνοια και μόνο τα λεωφορεία κινούνται στο αντίθετο ρεύμα μέσω μίας λωρίδας κυκλοφορίας.

Δρόμος όπου έχουν γυριστεί πολλές σκηνές από ελληνικές ταινίες φιλοξενεί αρχιτεκτονικά αριστουργήματα όπως το Αρσάκειο, το Νομισματικό Μουσείο, το ξενοδοχείο Παλλάδιον και το κτίριο της Εθνικής Τράπεζας.

read more