Πέμπτη, 15 Φεβρουαρίου 2018

Η παλιά αθηναϊκή αποκριά




Ο νοσταλγικός Κόσμος της  Αθήνας: Ξαναζεί η παλιά αθηναϊκή αποκριά:
Ας αφήσουμε το νου μας να ταξιδέψει σε περασμένες εποχές αθηναϊκής αποκριάτικης πανδαισίας μέσα από τις περιγραφές του Τηλ. Γάριου,  στο βιβλίο, Αθήνα και πάλι Αθήνα:

Τότε ο αέρας δεν είχε μολυνθή από τις αναθυμιάσεις της βενζίνης, αλλά μοσκοβολούσε από τις γαζίες, και το άχαρι, σκούρο τωρινό μπετόν δεν είχε καλύψει σαν ταφόπετρα, το τόσο πνευματικό της στυλ. Η σημερινή, επίσης, βιοπάλη και το άγχος δεν είχαν εξαφανίσει το κέφι και κάτι άλλο μεγάλο και ιερό, την ανθρωπιά!

Γαλήνιοι οι δρόμοι της τότε. Σούστες, τετράτροχα κάρρα, κομψά λαντώ, στίλβουσες Βικτώριες και μόνιππα καλλίγραμμα, αυλάκωναν απαλά και ήρεμα τους λιγοστούς δρόμους της Αθήνας και της έδιναν ένα ανέμελο τόνο γραφικότητος.  Τα φανάρια, επίσης, του γκαζιού με το διακριτικό ασημένιο φως που σκορπούσαν μια ακόμη χαριτωμένη πινελιά ρομαντισμού, που μόνο σε ξεθωριασμένες εστάμπες μπορεί τώρα κανένας να συναντήση.

Εκτός, όμως, από το άρωμα της γαζίας και των ντελικάτων αττικών μενεξέδων, διάχυτη στην ατμόσφαιρα της εβδομάδος της παλιάς Αποκριάς ήταν και η μυρωδιά του ανθόνερου και των άλλων μπαχαρικών, με το οποίο εκαρύκευαν τα γλυκά τους, τότε, οι νοικοκυρές για τις αλησμόνητες χορευτικές βεγγέρες τους. (...)

Τα υπαίθρια λαϊκά θεάματα
Το πρόσταγμα στο γενικό ξεφάντωμα, κάθε χρόνο, τώδινε ο Σουρής στον μικρό το δέμας, αλλά μαχητικώτατο "Ρωμηό" του:
"Σηκωθείτε εις το πόδι
και ανοίγει το Τριώδι!"

Και στους κεντρικούς, όσο και στους συνοικιακούς δρόμους έκαναν την εμφάνισί τους η περιώνυμη γκαμήλα, ο αράπης, ο ποιητής του κάρρου ο Θεοδοσίου, τα ρόπαλα και το κομψό γαϊτανάκι, που στις άκρες των μετάξινων κορδελλών του εστροβιλίζοντο κεφάτες μπαλλαρίνες, πιερρόττοι και κολομπίνες. Κατά κανόνα, "μαγκλαράδες", ας μου συγχωρεθή να γράψω. Περίφημος τύπος στα υπαίθρια αυτά θεάματα ήτανε και ο Βαγγελάρας, που τον αποθανάτισε σε στίχους, όλους ποίησι και ανθρωπιά, ο αλησμόνητος φίλος μου, ο Τίμος Μωραϊτίνης με τον τίτλο:

Ο γεροκαμηλιέρης Βαγγελάρας
Κι Βαγγελάρας πέθανε, Κι οι φίλοι του τον κλάψανε
Μ' αληθινό του δάκρυ
Μουτζούρη τον επήγανε, μουτζούρη τον εθάψανε
κι εγράψανε στην άκρη:
"Εδώ κοιμάται ήσυχος ένας μεγάλος φουκαράς,
που η δουλειά του ήτανε να είναι μασκαράς
Μια φορά το χρόνο
Μόνο!..."

Στους δρόμους πάλι, τα βράδυα, ιδίως τις Κυριακές, μασκαράδες εποχούμενοι σε ανθοστόλιστα αμάξια, έκαναν την εμφάνισί τους, ενώ ο κόσμος τους υπεδέχετο με πρόγκα, αποκρηάτικα συνθήματα, όπως "Αούα". "Καλέ άντες!", "Σας γνωρίσαμε", "Αέρα" κ.λ.π. και με άγριο χαρτοπόλεμο με κομφετί και σερπαντίνες και ιδιαίτερα με φασόλια:

"Αμάξια με τα ντόμινα
με άνθη με κουφέτα
που θα πετούνε στα ψηλά
φασούλια και κομφέτα".



Από το βιβλίο του Τηλ. Γάριου, Αθήνα και πάλι Αθήνα, Εκδ. Γιάννης Β. Βασδέκης, Αθήνα 1984
Οι φωτογραφίες είναι από την εβδομαδιαία εφημερίδα: Η Αλήθεια , Φεβρουάριος, 1908
read more

Σάββατο, 10 Φεβρουαρίου 2018

Μεγαλόπολη των Maya κάτω από τη ζούγκλα της Γουατεμάλα




Ο αρχαίος Κόσμος αποκαλύπτεται: Μεγαλόπολη των Maya κάτω από τη ζούγκλα της Γουατεμάλα:
Μια διεθνής ομάδα ερευνητών, χρησιμοποιώντας τεχνολογία λέιζερ, χαρτογραφεί την περιοχή κάτω από την πυκνή βλάστηση της ζούγκλας της Γουατεμάλα και ανακαλύπτει αρχαία κτήρια των Μάγιας, πυραμίδες, ανάκτορα και οχυρώματα, άγνωστα μέχρι σήμερα. Οι ερευνητές πιστεύουν ότι υπάρχουν δεκάδες πόλεις κρυμμένες κάτω από την πυκνή βλάστηση.

Ο αρχαίος πολιτισμός των Μάγιας ήταν ένας από τους πιο προηγμένους στην περιοχή, ο οποίος ανέπτυξε τα μαθηματικά και τη μηχανική, και  επεκτάθηκε κατά μήκος της σημερινής Κεντρικής Αμερικής μέχρι το Νότιο Μεξικό.

Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν την αποκαλούμενη τεχνολογία LIDAR που χρησιμοποιεί λέιζερ για τη δημιουργία λεπτομερούς μελέτης των θαμμένων κατασκευών . Ο Francsco Estrada Belli του Πανεπιστημίου της Tulane λέει ότι "οι κτιριακές δομές και οι μεγάλοι οδικοί άξονες αποκαλύπτουν αλλαγές στο φυσικό τοπίο που έκαναν οι Μάγιας σε ένα αδιανόητο για την εποχή τους βαθμό."

Η ομάδα των αρχαιολόγων ανέλυσε περισσότερα από 2100 τετραγωνικά χιλιόμετρα στην ζούγκλα Petén και επίσης ανακάλυψε μία πυραμίδα στην καρδιά της αρχαίας πόλης των Μάγιας Tikal, ένα σημαντικό τουριστικό προορισμό στο βορειοανατολικό τμήμα της Γουατεμάλα. Η πυραμίδα έχει ύψος 30 μέτρα και παλαιότερα εθεωρείτο ότι ήταν ένα μικρό βουνό.

Οι πρώτοι οικισμοί των Μάγιας χτίστηκαν γύρω στο 1000 π.Χ και η πλειονότητα των κυριοτέρων πόλεων κατέρρευσαν γύρω στο 900  μ.Χ. Η αιτία της κατάρρευσης εξακολουθεί να είναι το επίκεντρο έντονων ακαδημαϊκών συζητήσεων.



Πηγή: lavanguardia.com

read more

Τετάρτη, 7 Φεβρουαρίου 2018

Σταχυολογήματα από το σατιρικό περιοδικό: "Ασμοδαίος" του Εμμανουήλ Ροϊδη







Ο Κόσμος της σάτιρας: Σταχυολογήματα από το σατιρικό περιοδικό "Ασμοδαίος" (1875-1876) του Εμμανουήλ Ροϊδη(1836-1904):



-" Ο τύπος ωνόμασε το Βουλευτήριον συναγωγήν, ημείς νομίζομεν την λέξιν Χάβραν καταλληλοτέραν".

                                                        ***

- "Εκ των χειλέων του αξιοτίμου υπουργού των Οικονομικών εξέφυγον κατά την τελευταίαν αυτήν αγόρευσιν εν τη Βουλή, οι ακόλουθοι αξιομνημόνευτοι λόγοι: Η κυβέρνησις πρέπει να φροντίζη ΚΑΙ περί των συμφερόντων του έθνους".
                                                          ***

                                                       

- "Ορισμός του κόμματος εν Ελλάδι: Ομάς ανθρώπων ειδότων ν' αναγιγνώσκωσιν και ν' ανορθογραφώσιν, εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπό ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσιν ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυποργού, ίνα παράσχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι".

                                                         ***



-" Το έργον παντός εν τη εξουσία αγαθού Έλληνος κομματάρχου περιορίζεται εις το διανέμειν μετά τινος ευσυνειδησίας τον επιούσον άρτον εις τους οπαδούς του φράσσων τα ώτα και την καρδίαν του εις τους ωρυγμούς των έξωθι πεινώντων".

                                                         ***


- "Εν τω υπουργείω των Εκκλησιαστικών μεταξύ υπουργού και πειναλέου θεσιθήρα ηκούσθη ο κατωτέρω διαλογος:

Υπουργός: Έλα αύριον να λάβης απάντησιν

Θεσιθήρας: Ποίαν ώραν;
- Μετά το γεύμα
- Τοιαύτη ώρα δι' εμέ, μέχρις ου με διορίσετε, δεν υπάρχει ".

                                                           ***


- " Άγγλος περιηγητής τρώγων προχθές το εσπέρας παγωτόν εν τω Σολωνείω και ακούων ακαταπαύστως τας αυτάς λέξεις εκ του στόματος του γείτονός του, ηρώτησε τον διερμηνέα αυτού τι σημαίνει: "Προμήθεια όπλων". Ούτος δε απεκρίθη αφελώς: " Εις Ευρώπην ταξίδιον δημοσία δαπάνη των φίλων του υπουργείου".
                                                           
                                                           ***



Ερωτήσαντες βουλευτήν τινά: Τι γίνεται εν τη Βουλή, ελάβομεν την εξής απάντησιν: Εχάθη ολόκληρος η εβδομάς εις συζήτησιν νόμων περί ναυτιλίας, φορολογίας προϋπολογισμού και τα τοιαύτα".
                                                           
                                                           ***


"Τοιούτων επάγγελμα μετέρχονται εναλλάξ από τριακονταετίας οι πολιτικοί ημών τροφοδόται, αγωνιζόμενοι έκαστος, ως καλός ποιμήν, προς συμφερωτέραν υπέρ της αγέλης του λύσιν του μόνου παρ' ημίν ζητήματος. Τις δηλαδή πρέπει να τρώγη και τις να νηστεύη και επί πόσον χρόνον να τρώγη ή να νηστεύη".
        
                                                          ***


"Υποβάλλοντες εκ περιεργείας εις χημικήν ανάλυσιν μίαν λίραν των τραπεζιτών μας εύρομεν αυτήν απαρτιζομένην εκ των ακολούθων στοιχείων:

Δάκρυα ορφανού 0.02

Στεναγμοί χήρας 0.01

Πείνα συνταξιούχου 0.01

Εύνοια Τούρκου 0.03

Ελαστικότης Ποιν. Κώδικος 0.05

Νωθρότης Εισαγγελέως 0.03

Ηλιθότης μετόχου 0.085

Σύνολον 1.00

                                                    ***

Το 1880 ο Ροϊδης παρεσύρθη όπως και όλοι οι Αθηναίοι από το ξέφρενο χρηματιστηριακό παιχνίδι γύρω από τις μετοχές των Μεταλλείων του Λαυρίου. Μερικοί αετονύχηδες κατάφεραν τότε εκμεταλλευόμενοι την ευπιστία του να του φάνε την μεγάλη του περιουσία, να τον εμπλέξουν σ' ατελεύτητες δίκες και να τον αφήσουν στο κατώφλι του γήρατος, φτωχό, ανήμπορο και καταπικραμένο.
                                                    ***

Από το βιβλίο του Τηλ. Γάριου, Αθήνα και πάλι Αθήνα, Εκδ. Γιάννης Β. Βασδέκης, Αθήνα 1984
read more

Πέμπτη, 1 Φεβρουαρίου 2018

Ανακαλύφθηκε πλανήτης όμοιος με τη Γη





Ο Κόσμος του σύμπαντος: Ανακαλύφθηκε πλανήτης όμοιος με τη Γη:
Ένας νέος πλανήτης ανακαλύφθηκε, ο οποίος θεωρείται ότι μοιάζει κατά πολύ με τη Γη, δηλαδή έχει περιβάλλον κατάλληλο να φιλοξενήσει ζωή. Είναι ένας πλανήτης μεγέθους της Γης, ο οποίος ονομάζεται Ross 128b, βρίσκεται μόλις 11 έτη φωτός μακριά από εμάς και υπολογίζεται ότι έχει σχετικά ήπιο κλίμα, με τη θερμοκρασία να κυμαίνεται μεταξύ -60°C και 20°C.

Αυτό να σημαίνει ότι μπορεί έχει ωκεανούς και λίμνες, όπου ενδεχομένως να έχει εξελιχθεί ζωή. Το καλύτερο νέο για την πιθανότητα ότι υπάρχει πιθανώς ζωή στον πλανήτη είναι ο ήρεμος γονικός αστέρας του. Ο Ross 128b περιστρέφεται κοντά σε έναν κόκκινο νάνο, σε απόσταση 20 φορές μικρότερη από αυτήν μεταξύ Γης και Ήλιου. Ο κόκκινος αυτός νάνος είναι κατά πολύ λιγότερο ασταθής σε σχέση με τους τυπικούς κόκκινους νάνους. Επιπλέον, παρά την κοντινή απόσταση μεταξύ τους, ο Ross 128b λαμβάνει ακτινοβολία μόνο περίπου 1,38 φορές περισσότερη σε σχέση με αυτήν που λαμβάνει η Γη.

Το περιβάλλον του Ross 128b όχι μόνο είναι πιθανώς καταλληλότερο για να φιλοξενήσει ζωή, σε σχέση με άλλους σχετικούς πλανήτες (όπως ο Proxima Centauri b), αλλά κινείται και προς τη Γη. Η ομάδα των ερευνητών, που τον μελετάει, λέει ότι σε περίπου 79.000 χρόνια θα είναι ο κοντινότερός μας αστρικός γείτονας, ο πλησιέστερος εξωπλανήτης.

Ο Ross 128b εντοπίστηκε από ένα όργανο εντοπισμού πλανητών που βρίσκεται στο European Southern Observatory. Μέσα στα επόμενα 10 χρόνια αναμένεται να έχει αναπτυχθεί μια νέα γενιά τηλεσκοπίων, με τα οποία θα έχουμε τη δυνατότητα να μελετήσουμε την ατμόσφαιρα των εξωπλανητών, όπως ο Ross 128b, ώστε να διαπιστώσουμε αν υπάρχουν στοιχεία ζωής, όπως οξυγόνο.

Πηγή: indeepanalysis.gr
read more

Τρίτη, 30 Ιανουαρίου 2018

Ανακάλυψη αρχαίας μεξικανικής μινιατούρας δημιουργίας του σύμπαντος




Ο Κόσμος του Αρχαίου Πολιτισμού του Μεξικού αποκαλύπτεται:
Μεξικανοί αρχαιολόγοι ανακάλυψαν μια πέτρα «tetzacualco», ή ναό, που βρίσκεται σε λίμνη δίπλα στο ηφαίστειο Iztaccihuatl κοντά στην Πόλη του Μεξικό, σε μια περιοχή που ονομάζεται Nahualac.

Σε ορισμένους αρχαίους μεσοαμερικανικούς μύθους σχετικά με τη δημιουργία του κόσμου, γίνεται λόγος για τον γιγάντιο κροκόδειλο Cipactli, ο οποίος κολυμπούσε στα πρωταρχικά νερά και από το σώμα του δημιουργήθηκαν η γη και ο ουρανός.

Οι αρχαιολόγοι θεωρούν ότι ο ναός που βρίσκεται στη μέση της λίμνης είναι αναπαράσταση αυτού του μύθου για τη δημιουργία του χρόνου και του χώρου, δηλαδή μια μινιατούρα του σύμπαντος.

Σύμφωνα με την επικεφαλής της έρευνας, αρχαιολόγο Iris Hernández του Εθνικού Ινστιτούτου Ανθρωπολογίας και Ιστορίας, αρχιτεκτονικά στοιχεία που έχουν τεθεί σε νερό με αυτόν τον τρόπο φαίνεται πως αποτελούσαν «σημαντικό μέρος της μεσοαμερικανικής σκέψης».

Η ίδια θεωρεί ότι το νερό που βρίσκεται στη λίμνη ελεγχόταν με κάποιον τρόπο, ώστε να δημιουργεί ένα οπτικό αποτέλεσμα που θα έκανε τη λίθινη κατασκευή να φαίνεται ότι «επιπλέει σε έναν υδάτινο καθρέφτη».

Όσο για την τοποθεσία, οι ερευνητές πιστεύουν ότι αποτελεί τελετουργικό χώρο, όπου ασκούνταν η λατρεία του Τλάλοκ, του θεού της βροχής, αλλά και λατρεία άλλων θεοτήτων του νερού και της γης.

Πηγή: indeepanalysis.gr
Η φωτογραφία είναι από infobae.com/america/
read more

Τετάρτη, 24 Ιανουαρίου 2018

Ο Αττίκ: το σπουργίτι της Αθήνας



Ο Κόσμος της Αθήνας του παρελθόντος, Ο Αττίκ: το σπουργίτι της Αθήνας:
Την προτελευταία μέρα του Αυγούστου 1944, η πενιχρή και κακοτυπωμένη λόγω της δραματικής κατοχής "Βραδυνή" έγραψε στη μοναδική 1η σελίδα της με μεγάλα στοιχεία την πικρή είδηση: "Μια καλλιτεχνική απώλεια. Πέθανε ο Αττίκ.- Ο τροβαδούρος της Αθήνας.- Η ζωή του ήταν ένα ατελείωτο τραγούδι - Ένας δραπέτης της Μονμάρτης στην Αθήνα. - Ο δημιουργός της ελληνικής καντσονέτας.- Ο αιώνιος ερωτευμένος".

Σαν βόμβα έσκασε το θλιβερό αυτό νέο στην Αθήνα, που 4,5  ολόκληρα χρόνια στέναζε μαρτυρικά κάτω από τη βάρβαρη μπότα του κατακτητή. Στην Αθήνα που πεινούσε, που πέθαινε από τις στερήσεις στους δρόμους, τη σκοτεινή από τις αντιαεροπορικές συσκοτίσεις, τις εκετελέσεις των "Ες-Ες". Ωστόσο οι συμπολίτες εκείνο το κατοχικό μεσημέρι ξέχασαν το εθνικό και ατομικό τους δράμα και έκλαψαν το χαμό του χαϊδεμένου τους καλλιτέχνη, του Αττίκ.

Το βερονάλ
Όπως εγνώσθη τότε, ο Αττίκ βρέθηκε νεκρός στο κρεβάτι του παίρνοντας μεγάλη δόση βερονάλ. Ηθελημένα, αθέλητα, ποιος ξέρει. Το μυστικό του το πήρε μαζί του στον φτωχικό του τάφο. Τα τελευταία χρόνια είχε μείνει άνεργος και τα περνούσε μ' αφάνταστες στερήσεις και πείνα. Στο λυκόφως, μόνο, της ζωής του, τον θυμήθηκε ο ευγενικός Ορέστης Λάσκος και του ανέθεσε τον πρώτο ρόλο του φιλμ "Χειροκροτήματα", που σκηνοθέτησε με την θερμή εκείνη ποιητική ευαισθησία που τον διακρίνει. Σενάριο της ταινίας του: Η ζωή του ίδιου του Αττίκ.

Τα άλλα χρόνια, ωστόσο, ο άμοιρος καλλιτέχνης προσπάθησε να τα αντιμετωπίση με ένα κουτσοεμπόριο, που επεδόθη. Που να τα βγάλη όμως πέρα, άδολος καθώς ήταν, με τους αδίστακτους λύκους της μαύρης αγοράς.

Το επεισόδιο
σαν να μην του έφθανε όμως ο σκληρός του αυτός αγώνας για την επιβίωση, του έτυχε ένα δραματικό επεισόδιο. Καθώς κατηφόριζε με το σαραβαλιασμένο του ποδήλατο από την οδό Πατησίων προς τα Χαυτεία έπεσε πάνω σ' ένα Γερμανό στρατιώτη. Εκείνος εξαγριώθηκε, χύμηξε πάνω του σαν θηρίο και τον σάπισε στο ξύλο.

Μισοπεθαμένο, μερικοί περαστικοί τον πήγαν σπίτι του με δάκρθα στα μάτια. Δεν άνθεξε άλλο. Τη νύχτα ζήτησε τη λησμονιά του στον ύπνο, στο θάνατο, ποιος ξέρει, με το βερονάλ και  το άλλο πρωϊνό οι δικοί του τον βρήκανε στο φτωχικό του κρεβάτι πεθαμένο.

Η κηδεία του
Την άλλη μέρα το πρωί έγινε και η φτωχική του κηδεία. Λίγος κόσμος σ' αυτή. Μερικοί φανατικοί φίλοι του, που τον ευγνωμονούσαν γιατί τους ανέδειξε.

Από το βιβλίο του Τηλ. Γάριου, Αθήνα και πάλι Αθήνα, Εκδ. Γιάννης Β. Βασδέκης, Αθήνα 1984


read more

Κυριακή, 21 Ιανουαρίου 2018

Η πλατεία Συντάγματος και το ζαχαροπλαστείο Ζαβορίτου




Ο Κόσμος της Αθήνας του παρελθόντος: η πλατεία Συντάγματος και το ζαχαροπλαστείο Ζαβορίτου.
Στη μεσημβρινή άκρη της πλατείας, εδώ κι εκατό χρόνια είχε στηθή ένα πρόχειρο ξύλινο μαγαζάκι που σερβίριζε καφέδες, γλυκά του κουταλιού και λεμονάδες.  Ήταν επιχείρησις του μακαρίτη Βασίλη Βασιλείου, ενός αγνού και καλόκαρδου ανθρώπου, θείου του υπογράφοντος. Εκεί σύχναζαν τα ζεστά καλοκαιρινά βράδυα ή τα πρωινά με τις λιακάδες οι αφεντάδες της Αθήνας, οι λόγιοι και οι τύποι της. Θ' αναφέρουμε μερικά χαρακτηριστικά ανέκδοτά τους.

Αρχίζουμε από τον ρομαντικό και ωραίο την εμφάνισι ποιητή, τον Αχιλλέα Παράσχο που συχνά-πυκνά πικραναστενάζοντας έλεγε: " Τι ευτυχία να είναι έαρ και να απολαμβάνης τον ερατεινόν σου εξηπλωμένος σε δύο καθέκλας εις του Βασιλείου, εις την πλατεία του Συντάγματος. Και ταύτα πάντα με μίαν πεντάραν! Αλλά που είναι την, η πεντάρα;".

Απολαυστική είναι και η ιστορία του αγράμματου βουλευτού Δωρίδος Κόταρη. Είχε ανοίξει ανάποδα, το θηρίο, μια εφημερίδα της εποχής στο κέντρο και προσπαθούσε  να την διαβάση. Περαστικός από κει ο καθαρευουσιάνος καθηγητής Μυστριώτης, νεαρώτατος ακόμα, τον είδε και φρύαξε:
- Κύριε βουλευτά, του είπε ορθά κοφτά, ούτω αναγιγνώσκεται η εφημερίς!
Και χραπ του την αναποδογύρισε.
-Εμένα θα μου πης, του απάντησε έξαλλος τότε ο ευέξαπτος κοινοβουλευτικός ανήρ, πως θα διαβάζω τη φυλλάδα μου; Άντε σαπέρα!
Και ξανάφερε την εφημερίδα του στην προτέρα της θέσι.
Το νόστιμο είναι πως ο ίδιος είχε πάλι την τιμητική του σε λίγες μέρες στη Βουλή. Κάποιος συνάδελφός του τον αποκάλεσε αγράμματο  και τότε ο Κόταρης σηκώθηκε όρθός στη θέσι του και κεραυνοβόλησε τον υβριστή του λέγοντάς του:
-Εγώ βρε ζουντόβολο, δεν ξέρου γράμματα; εγώ που κλίνω και ρήματα; (Και για να μην αφήση αμφιβολίες, άρχισε να απαγγέλλη):
"Κλιέφτω, κλιέφτεις, κλιέφτει...".

Ας ξαναγυρίσωμε όμως στο καφενεδάκι. Ανάμεσα στους θαμώνες του, ήταν κι ένας Ρουμελιώτης, ασίκης και ομορφάνθρωπος. Ο εισπράκτωρ του ατμοκίνητου σιδηροδρόμου Αθηνών-Πειραιώς. Ο Γεώργιος Ζαβορίτης. Ατσαλάκωτος στη γκρίζα στολή του, με χρυσά κορδόνια και σειρήτια και το πικάντικο πηλίκιο, σαν  είχε ρεπό αρριβάριζε στην ξύλινη παράγκα για να δροσισθή με τα αναψυκτικά της. Ο μακαρίτης ο Βασιλείου τον καμάρωνε, ώσπου ένα βράδυ τούσκασε το παραμύθι.
- Δεν γίνεται να με διορίσετε και μένα στο σιδηρόδρομο; τον ρώτησε.
- Δώσε μου το μαγαζί σου και πάρε τη θέσι μου! ήταν η απάντησις του Ζαβορίτη. Δέχεσαι;
- Και ρωτάς αν δέχομαι;
- Θα το πω στ' αφεντικό μου τον Σκουζέ κι αν συναινέση, το πράγμα τελείωσε.
Κι έδωσαν τα χέρια.
- Τόκα!
-Τόκα!
Κι έπειτ' από μια βδομάδα ο μεν Ζαβορίτης πήρε το καφενεδάκι για να εξελιχθή σε λίγα χρόνια στον πρώτο ζαχαροπλάστη της Αθήνας, ενώ ο Βασιλείου πέθανε φτωχός σταθμάρχης του Ηλεκτρικού Σιδηροδρόμου στο Θησείο!

Αυτό είναι το ιστορικό του Ζαχαροπλαστείου Ζαβορίτη, που το εσάρωσε ο ιλιγγιώδης ρυθμός της κοσμογονικής εποχής μας. Σε λίγες μέρες δεν θα  υπάρχη τίποτε που να το θυμίζη στους νεώτερους. Στα βάθη όμως της ψυχής, ημών των παλαιοτέρων, που ο χρόνος μας σφράγισε τους κροτάφους με την ασημένια του πατίνα, θα φωλιάζη πάντα η ανάμνησίς του γιατί, όπως λέει και ο ποιητής:
" Τότε οι νεκροί
πεθαίνουνε
όταν τους λησμονάνε!"

Από το βιβλίο του Τηλ. Γάριου, Αθήνα και πάλι Αθήνα, Εκδ. Γιάννης Β. Βασδέκης, Αθήνα 1984
Η φωτογραφία είναι από το διαδίκτυο και δείχνει την Πλατεία Συντάγματος  γύρω στο 1900
read more